Een barracuda is een roofdier, met scherpe tanden en een flinke bijtkracht. Bij het tekenen van die school vissen én die ene vis die de andere kant opzwemt wist ik al vrij snel waar ik mee bezig was. Mijn jongste kind is transgender, is vrouw in een mannenlijf. Ik houd mijn hart vast, ik ken de verhalen van lhbt-ers die worden aangevallen, verbaal, fysiek, om wie ze zijn. De opmerkingen en veroordelingen in sommige kringen en op sociale media zijn afschrikwekkend. Ik zie de menselijke roofdieren, paraat om hard te bijten als iets ze niet bevalt. En ik zie de ontwikkelingen in de samenleving naar minder toleratie, naar verharding ten opzichte van iedereen die niet tot ‘jouw groep’ behoort, met angst aan. Mijn dappere kind probeert ondertussen haar leven vorm en kleur te geven terwijl ze tegen de stroom inzwemt.